Kamerplanten · 4 min lezen

Scindapsus

Scindapsus pictus · Satijnpothos

Hartvormige, dofgroene bladeren met zilveren vlekjes die oplichten als het licht erop valt. De Scindapsus pictus is een rustige, sterke hanger of klimmer die minder water nodig heeft dan je denkt. Hij wordt vaak satijnpothos genoemd, maar is geen echte Pothos.

Scindapsus kopen

Bekijk bij bol

Affiliate-link

Licht●●○Licht, geen felle zon
Water●●○Gemiddeld
Moeilijkheid●○○Makkelijk
Temperatuur🌡18–28 °C
Huisdieren⚠Giftig bij opeten
Formaat↕Middel

Herkomst en uiterlijk

Scindapsus pictus groeit in de tropische regenwouden van Zuidoost-Azië, onder meer in Maleisië, Indonesië, Thailand en de Filipijnen. Hij hoort bij de aronskelkfamilie (Araceae), net als de Philodendron en de Monstera. In het wild klimt hij met luchtwortels tegen boomstammen omhoog en kan hij meters lang worden. Klimmende planten maken grotere bladeren dan hangende.

Het blad is scheef hartvormig, wat dik en licht leerachtig, met een fluweelachtig oppervlak. De zilveren vlekken ontstaan door kleine luchtlaagjes onder de opperhuid die licht weerkaatsen. Het is geen schimmel of stof, al denken mensen dat weleens. De plant groeit trager dan een gewone Pothos, maar blijft daardoor ook compacter en netter.

Licht en standplaats

Een lichte plek zonder felle middagzon is ideaal: een meter of twee van een raam op oost of west, of achter een vitrage op het zuiden. Hij verdraagt ook minder licht, maar de zilvertekening wordt dan zwakker en de afstand tussen de bladeren groter. Felle zon geeft gebleekte of verbrande plekken.

Je kunt hem laten hangen vanaf een plank of hem tegen een mosstok of klimrek laten klimmen. Hij houdt van warmte: onder 15 °C stopt de groei en worden de bladeren kwetsbaar. Houd hem uit de tocht en weg van koude ramen in de winter.

Water geven en luchtvochtigheid

De dikke bladeren slaan wat water op, dus laat de grond tussen twee gietbeurten voor de helft opdrogen. Een handige graadmeter: de bladeren krullen een beetje naar binnen als de plant dorst heeft. Dat signaal is onschuldig en herstelt binnen een dag na water geven. In de zomer is eens per week tot tien dagen meestal genoeg, in de winter om de twee à drie weken.

Een gemiddelde luchtvochtigheid volstaat. In een droge, warme woonkamer in de winter helpt een schaal water of een groepje planten bij elkaar om de bladranden gaaf te houden.

Grond, pot en voeding

Gebruik een luchtige mix van kamerplantengrond met een flinke hand pinda-schors en perliet, zodat de wortels zuurstof krijgen. Aroïdengrond uit de winkel werkt ook prima. Een pot met afvoergat is noodzakelijk. Van april tot september geef je eens per twee à drie weken groene-plantenvoeding op halve sterkte. In de winter geef je niets.

Wil je dat de plant klimt, zet dan bij het oppotten meteen een mosstok of kokospaal in de pot. Later een steun toevoegen beschadigt makkelijk de wortels. Bind de ranken losjes vast met zachte plantenbinder; na een paar maanden hechten de luchtwortels zich zelf aan de stok en worden de nieuwe bladeren merkbaar groter.

Verpotten en stekken

Verpot elke twee jaar in het voorjaar, of eerder als de wortels uit de pot groeien. Kies een pot die maar een maatje groter is; in een te grote pot blijft de grond te lang nat.

Stekken gaat makkelijk. Knip een rank af in stukken met elk minimaal één blad en een knoop, het verdikte punt waar blad en luchtwortel uitgroeien. Zet de stekjes in water of in vochtig veenmos op een warme, lichte plek. Na drie tot zes weken zijn er wortels van een paar centimeter en kun je ze oppotten. Zet meerdere stekjes samen terug in de moederpot voor een vollere plant.

Een kale, lange rank hoef je niet weg te gooien. Leg hem in een bocht over de grond in de eigen pot en druk elke knoop licht aan. De knopen vormen daar wortels en lopen opnieuw uit, zodat de plant van onderen weer vol wordt.

Soorten en cultivars

'Argyraeus' is de klassieker, met kleinere bladeren en scherp afgetekende zilveren stippen. 'Exotica' heeft grotere bladeren met grote zilveren vlakken. 'Silvery Ann' en 'Silver Lady' zijn bijna helemaal zilver, en 'Jade Satin' is effen donkergroen. Scindapsus treubii 'Moonlight' is een verwante soort met smaller, glanzend zilvergrijs blad. Wil je een snellere groeier, kijk dan naar de echte Pothos.

Problemen herkennen

Gekrulde bladeren: dorst, geef water. Gele bladeren met zachte stelen: te veel water, vaak in combinatie met een te grote pot of te weinig licht. Laat flink opdrogen en controleer de wortels. Bruine, krokante randen: te droge lucht of de plant heeft te lang droog gestaan. Lange kale ranken met kleine bladeren: te weinig licht; zet hem lichter en knip de ranken in, dat stimuleert vertakking. Fijne webjes en gespikkeld blad: spint. Spoel af en verhoog de luchtvochtigheid. Lees ook ons artikel over ongedierte op kamerplanten.

Combineren en stylen

Het zilver in het blad past mooi bij koele tinten: grijze of witte potten, beton, zwart metaal. Laat hem vanaf een hoge kast naar beneden hangen, of geef hem een mosstok en zet hem naast een Zamioculcas voor een rustig, donkergroen geheel. Ook naast een plant met effen, glanzend blad komen de zilveren vlekken extra goed uit.

Scindapsus door het jaar

Winter

Minder licht betekent minder groei en dus minder water. Geef Scindapsus pas water als de grond duidelijk droger is dan in de zomer, geen voeding, en zet de plant iets dichter bij het raam, uit de buurt van de radiator.

Voorjaar

Vanaf maart komt Scindapsus weer in de groei. Het beste moment om te verpotten als de wortels de pot vullen, om bruine of kale delen weg te knippen en om weer te beginnen met voeding in een halve dosis.

Zomer

Groeiseizoen: controleer de grond wekelijks en geef water als de bovenlaag droog is en geef om de twee à vier weken voeding. Bescherm het blad tegen felle middagzon achter glas.

Herfst

Bouw water en voeding geleidelijk af. Controleer Scindapsus op ongedierte zoals spint en wolluis voordat de verwarming aangaat, en neem de bladeren af zodat ze zoveel mogelijk licht vangen.

Veelgemaakte fouten

  • Water geven op schema. Niet de kalender, maar de grond bepaalt wanneer je giet. Voel met je vinger: is de bovenlaag droog, dan is het tijd. In de winter is dat veel minder vaak dan in de zomer.
  • Felle middagzon. Directe middagzon (zeker achter glas) geeft bruine, verbrande vlekken op het blad. Ochtend- of avondzon is meestal geen probleem.
  • Een te grote pot. Een veel te grote pot houdt lang water vast. Verpot hooguit één maat groter (2 tot 5 cm breder) en altijd in een pot met afvoergat of een binnenpot.

Kopen: waar let je op?

Kies bij het kopen van een scindapsus een plant met stevig, gaaf blad, zonder bruine vlekken of plakkerige plekken, en kijk onder de bladeren en in de bladoksels of er geen ongedierte zit. Een grote plant geeft direct effect, maar een kleinere plant went sneller aan jouw huis en groeit vaak verrassend snel door. Bestel je online, pak de plant direct uit, geef een lichte plek zonder felle zon en verpot pas na twee tot vier weken. In de categorie hang- en klimplanten vind je het actuele aanbod in verschillende maten.

Veelgestelde vragen

Is de Scindapsus pictus giftig?
Ja. Zoals de meeste aronskelkachtigen bevat hij calciumoxalaatkristallen, die bij katten, honden en kinderen irritatie, kwijlen en zwelling in mond en keel kunnen geven.
Wat is het verschil tussen Scindapsus en Pothos?
Het zijn verschillende geslachten. Scindapsus pictus heeft dikker, mat blad met zilveren vlekken en groeit trager; Epipremnum aureum (Pothos) heeft glanzend, dunner blad en groeit sneller.
Waarom krullen de bladeren van mijn Scindapsus?
Bijna altijd omdat de grond te droog is. Na water geven ontkrullen ze binnen een dag.
Kan de Scindapsus in een donkere ruimte?
Hij overleeft weinig licht, maar groeit dan nauwelijks en verliest zijn zilvertekening. Een lichte plek zonder volle zon is veel beter.

Longreads over scindapsus

Vergelijkbare planten

Alle kamerplanten →

Planten met een vergelijkbare behoefte aan licht en water als scindapsus.

Scindapsus staat in deze gidsen

Alle gidsen →

Bekijk het assortiment

Meer kamerplanten A–Z

Encyclopedie →